Gezerken...

Konu: Geri: Gezerken... Salı Haz. 29, 2010 8:22 am

İnanmıyorum örümceklerden nefret ederim ve bir o kadar huylanırım. Hemen kızlara dedim ki :
- Bırakın şu pis hayvanı öldürelim gitsin ! Baksanıza çok çirkin ! Iyyyy.
Almora gözlerime kızgın kızgın baktı.
- Hayır Chris ! Ona çirkin demek için kör olmak gerekir bence !
- Şaka yapıyor olmalısın ! Bence ona güzel demek için bayagı aptal olmak lazım !
- Şaka yapmıyorum ! Onu öldürmemeliyiz ! Hem ben aptal felan degilim ! Örümcek sevmekte hiç bir zaman suç olmadı.
- Bence burda bir aptal var oda...
Nerissa sözümün devamını tahmin etmiş olacaktı ki hemen sözümü kesti :
- Çocuklaarrr bakın ne diyorum birbirimizin kalbini kırmak zorunda degiliz. O örümcegi öldürmeyelim ama bizden uzak tutarsan iyi olur Almoraaa...
Almora başını salladı onaylarcasına ve oradan elinde örümcekle ayrıldı. Ben hala çok kızgındım o pis hayvanı neden öldürmeyelim kiii ? Sevimsizzz. Sonra yanıma Neris geldi ve konuşmaya başladı :
- Chris...

Konu: Geri: Gezerken... Salı Haz. 29, 2010 8:26 am

... Bak biliyorum örümceklerden bende nefret ediyorum ama bize birşey yapacağını sanmıyorum. Zaten şurada 2 gün kalacağız en azından 1 gün kalsın... dememle Chrisin bana bakıp Neris. ben o örümceğe güvenmiyorum bizden birine birşey yapacak eminim ve bunun senin olmanı istemiyorum dedi.
Ben kaldım öylece sadece güldüm ve bence artık yatma zamanı şu öğrencileri yatıralım biz bütün gece otururuz nasıl olsa uyuyamıyoruz değil mi ?

Konu: Geri: Gezerken... Salı Haz. 29, 2010 8:32 am

- Evet. Ama bak gerçekten ciddi söylüyorum. Almora sırf örümcekleri sevdigi için...
- Aaa Chris tamam ama bence o gerçekten masum bir örümceek.
dedi ve ögrencilerin yanına yöneldi. O arada Almora o örümcekle ugraşıyordu. Yeter artık dedim içimden ve tam o örümcege büyü yapacakken bagırdı birisi :
- ...

Konu: Geri: Gezerken... Salı Haz. 29, 2010 8:42 am

Bağıran Almoranın sesine benziyordu..
Hayır hayır bu olamazdı küçük masum örümceğe ne olmuştu??
Birden kocaman tüylü iğrenç bir örümceğe dönmüştü ve artık rengide simsiyahtı. O gecenin alacakaranlığında örümcek görünmüyordu bile.. Chrise bağıramadan Örümceğe teslim olmuştum. Kendimi o kadar güçsüz hissediyordum ki kendimi birden yerde buldum.. ve Örümceğin ellerindeydim artık. Gözlerimi hafif hafif açabiliyordum sadece bi ara herkesin bu tarafa doğru geldiğini gördüm. Ama Chris yoktu.. Peki nerdeydi derken Gözlerim kapandı....

Konu: Geri: Gezerken... Salı Haz. 29, 2010 9:00 am

Ben hemen ordan uzaklaşmıştım. Hızla koşuyordum ormandan çıkmak için. Sonra birden Neris'in çıglıklarını duydum. Ayaklarım geri geri gitmeye başlamıştı. Aaa hayır onları orda bırakıp gidemezdim ! Ama açıkcası o örümcegi yenebilecegimi zannetmiyordum. Ne yapacaktım? Sonra örümcegin yanına koştum Lynn bir yandan büyü yapıyordu bende büyü yapmaya başladım. Aslında bu örümceklere en çok Baddish'ler zarar verebilirdi Yoshy'in yanına yöneldim ve dedim ki :
- Neris'i kurtarman gerek lütfen, biliyorum ondan nefret ediyorsun ama nolur bunu yap...

Devily Mesaj Sayısı: 5 Kayıt tarihi: 20/06/10

- Ne dalga geçiyorsun herhalde ?! Ben bunu yapmam asla !
- Bak burda arkadaşlık söz konusu !
- O benim umrumda bile degil !
- Yoshy lütfen ! Eger bunu yaparsan Neris ile bir daha görüşmem ama nolur yardım ettt !
Chris gözüme yalvarırcasına bakıyordu. Sonra bu teklifi duyunca hemen ayaga kalktım ve örümcek gücüne karşı gelen sözler söylemeye başladım. Ona bir bakıma büyü yapıyodum. Yere yıgılmıştı. Agına sardıgı Nerissa ise birden önüme düştü. Sonra onu Lynn, Chris ve bir kaç ögrenci kaldırdırlar. Diger birinci sınıf ögrencileri çadırından çıkmamıştılar. Ve okulda bir tek ben Baddish olarak seçilmiştim. Bu nedenle Chris bana yalvarmıştı zaten. Sonra Alice Nerissa'ya iyileştirmek için kendi yazdıgı kitabından bir şeyler fısıldadı. Nerissa uyanır gibi olmuştu. Gözlerini açtı ve etrafa baktı. Sonra onu dinlenmesi için ateşin kenarına getirdiler. İlaçlarını getiriyorlardı hemen o arada Nerissa'nın yanına yaklaştım ve kulagına fısıldadım :
- Seni küçük şeytan. Chris artık seni sevmiyor. Onu aklından çıkar. Bu savaşıda ben kazandım !

Wampir Adayı Mesaj Sayısı: 23 Kayıt tarihi: 23/06/10

Örümcek birden büyüyüvermişti. Ah tanrım neden büyümüştü? Hem büyümüşken neden bana zarar vermemişti de Nerissa'ya zarar vermişti?
İyileştirme yeteneğim vardı.. Bunu herkesten saklamıştım. Ama şimdi Neriss bnm yüzümden zor bir durumdaydı. Onlara yaklaştığımda Chris bana bağırmaya başladı.
Çok haklıydı. Ama odaklanmam için susması lazımdı.
'Bir susarsan arkadaşını kurtaracağım. Bu örümcekleri tanımalıydım. Kahretsin! Kendilerini başkalarına güzel gösterenler ve Neriss'i ısırmış. Çok güçlü bir zehiri vardır.' herkes ne dediğimi anlamaya çalışırken ben Nerissa'ya dokundum ve yaraları teker teker iyileşmeye başladı.
'Sen.. Nasıl?' dedi Lynn..
'İyileştirme yeteneği var' dedi Chris.
'Hem de büyü bile kullanmadan.. Bu bir mucize' dedi arkamdan biri. O sırada Neriss oturur pozisyona geçti.
'Üzgünüm' diye fısıldadım.

Konu: Geri: Gezerken... Çarş. Haz. 30, 2010 12:46 am

Ben hemen araya girdim :
- Malesef, üzgünüm demekle herşey çözülmüyor !
- Chris bunların olacagını bilemezdim ! İzin verde Nerissa'yla konuşayım !
- Evet bunların olacagını bilebilirdin ! O kadar söyledim sana !
Almora beni umursamazcasına yüzünü Nerissa'ya çevirdi :
- Üzgünüm, bunların olmasını istemedim. İnan istemedim.
Tekrar onların sözünü kestim :
- Ha bir de isteseydiinnn !!
- Chris kes şunu !!
- Ben burdan gidiyorum ! Ne haliniz varsa görün, hepinizin sayesinde kampımda mahvoldu zaten !! Teşekkürler !
Sonra ordan uzaklaştım. Hava çok karanlıktı. Ormandan garip garip sesler geliyordu. Sonra birde önüme...

Wampir Adayı Mesaj Sayısı: 23 Kayıt tarihi: 23/06/10

Benim üzerime çok bağırmıştı Chris. Tabii bunları hak etmiştim ben. Cadırdan çıktığında Nerissa'ya döndüm.
'Hepsi benim suçum' dedim titrek sesimle.
'Hayır, canım sorun değil. Eskisin den daha iyi gibiyim' dedi Neriss göz kırparak.
'Ama.. Ama' artık konuşamıyordum. Lynn başkan beni de alarak çadırdan çıktı.
'Üzülme bak şimdi Chris'i bulup konuşa-'
O sırada bir çığlık sesi duyduk ve yerimizden sıçradık.

Konu: Geri: Gezerken... Perş. Tem. 15, 2010 10:07 am

Canıma tak etti bu örümcek ah Almoraya kızmıyorum tamam ama o lanet olası dev yaratık sinirlerimi oynatmıştı. Tek başımaydım öğrenciler yorgunluktan uyumuştu. Koşa koşa geliyorlardı Chris ve Nerissa.
- SAKIN ! Dedim. Onlara dönükken örümcek kalbime doğru bir çizik attı bunu hissediyordum ki kalbime saplanmamıştı iyice sinirlenerek;
- Çok oldun dev yaratık ! dedim tüm kamp uyandı örümceğe bir şimşek atarak olayı noktaladım.
- Bu işe nokta koymanın zamanı gelmişti ve geçmişti bile. dedim.
- Lynn ! Kalbinde Kocaman bir çizik var ! Nasıl bu kadar rahatsın ?! dedi Nerissa.
- Bana bağırmayı kes lütfen ! Herşey sizin içindi ! dedim.
- Neler oluyor uykumu bölmeye cesaret eden kim ?! dedi Yoshy.
- Benim bir şey mi oldu ? dedim
- Sadece biraz ürktüm de. dedi.
- Görünüşe bakılırsa herkesin uykusu kaçmış eee kamp ateşinde sabahlayabiliriz o zaman ne dersiniz ? dedim.
- Lynn abarttın. dedi Chris.
- Ben öyle zannetmiyorum. dedim, ve biraz odun toplayarak oraya ateş attım.
- Lynn buraya gel. dedi Robert ve o çiziği kapattı.
- Te-te-teşekkür ederim. dedim ve gülümsedi.